Co to jest deprecjacja pieniądza?

co to jest deprecjacja pieniądza

Wiele czynników przyczynia się do deprecjacji waluty, w tym zmiany stóp procentowych, napływ kapitału, deficyt handlowy i inflacja. Aby zrozumieć, jak każdy z tych czynników wpływa na wartość waluty, należy rozważyć trzy główne rodzaje wymiany walut. Jeśli kraj nie ma oficjalnej wartości waluty, doświadcza deprecjacji waluty. Z drugiej strony, jeśli kraj doświadcza aprecjacji waluty, to przeżywa pozytywny ruch waluty.

Zmiany stóp procentowych

Deprecjacja waluty i wzrost stóp procentowych wpływają na dolną granicę firm. Im wyższa stopa procentowa, tym więcej pieniędzy potrzebuje firma na inwestycje i kapitał obrotowy. Chociaż podwyżki stóp procentowych są korzystne dla gospodarki, to również tworzą pieniądze. Dlatego połączenie wyższych stóp i niższych płac zmniejsza siłę nabywczą waluty. Zmiany te są jednak tymczasowe i mogą się wzajemnie kompensować. Poniżej przedstawiamy podsumowanie tego, co zmiany oznaczają dla firm.

W przypadku kraju o niskiej stopie procentowej, waluta krajowa ulegnie deprecjacji o procent wzrostu zagranicznej stopy procentowej. Przykładowo, jeśli zagraniczna stopa procentowa wzrośnie z 5% do 8%, to waluta krajowa ulegnie deprecjacji o 7%. Zatem stopa procentowa w walucie krajowej musi wzrosnąć, aby zrównać się z zagraniczną stopą procentową. Jednak ta reakcja nie musi być taka sama dla wszystkich krajów i walut.

Związek między realnym popytem na pieniądz a stopą procentową jest złożony. Stopa procentowa znajduje się na osi pionowej, a realny popyt na pieniądz na osi poziomej. Generalnie, wyższe stopy prowadzą do większego popytu na obligacje i mniejszego inwestowania w gotówkę. Odwrotnie jest w przypadku ujemnych stóp procentowych. Negatywnym skutkiem deprecjacji pieniądza dla gospodarki jest jednak zmniejszenie rentowności firm.

W badaniu wpływu stóp procentowych na kurs walutowy stwierdzono, że dolar amerykański deprecjonuje się w odpowiedzi na wzrost światowej stopy procentowej. Podczas gdy wyższe stopy procentowe mają niewielki wpływ na kurs walutowy, mają też niewielki wpływ na ogólną cenę pieniądza. Podobnie jest w przypadku dolara amerykańskiego. Istnieje jednak kilka wyjątków od tej reguły, które mogą wskazywać, że waluta danego kraju deprecjonuje się w odpowiedzi na wzrost stopy procentowej.

Odpływ kapitału

Odpływ kapitału spowodowany deprecjacją pieniądza może być spowodowany wieloma czynnikami, w tym deprecjacją waluty, pogłoskami o dewaluacji waluty oraz zmianami w preferencjach inwestorów. Odpływ kapitału może być wywołany przez dowolną liczbę czynników makroekonomicznych, w tym dewaluację waluty danego kraju i pogorszenie klimatu inwestycyjnego. Chociaż nacjonalizacja może nie być główną przyczyną ucieczki kapitału, może mieć negatywny wpływ na rynek akcji w krajach, w których dewaluacja waluty jest nieuchronna.

Zobacz również:  Czy studia ekonomiczne mają przyszłość?

Główną obawą związaną z odpływem kapitału jest utrata kontroli nad decyzjami gospodarczymi w krajach goszczących. Jednym z największych winowajców są bezpośrednie inwestycje większościowe. Chociaż inwestycje te mogą przynieść korzyści gospodarcze, takie jak dostęp do rynków i technologii, mogą one również prowadzić do utraty kontroli lokalnej. Joint venture i portfelowe inwestycje kapitałowe to dwa sposoby na uniknięcie potencjalnej utraty kontroli. Ponadto, rząd może rozważyć dopuszczenie skoncentrowanych udziałów, jeśli są one skłonne dzielić ryzyko związane z krótkoterminowymi wahaniami.

Chociaż większość rynków wschodzących nie wprowadziła kontroli kapitałowych, uciekają się one do interwencji na rynku walutowym w celu wsparcia deprecjacji walut. Kilka krajów ustanowiło również linie swapowe, aby pomóc swoim walutom odzyskać wartość. Chociaż kraje nie uciekły się do kontroli kapitału w przypadku odpływu, zwiększyły wysiłki na rzecz złagodzenia zasad regulujących napływ kapitału i zwiększenia dostępu do finansowania zagranicznego. Ponadto środki walutowe, takie jak zróżnicowane wymogi dotyczące rezerw i limity na instrumenty pochodne, stają się coraz ważniejszymi narzędziami w zestawie narzędzi politycznych krajów EME.

Rosnąca niepewność polityczna jest kolejną częstą przyczyną odpływu kapitału. Inwestorzy boją się ryzyka związanego z niestabilnym przywództwem rządu i wysokimi podatkami. W rezultacie wiele osób przyjeżdża do kraju o stabilnie rozwijającej się gospodarce, ponieważ szanse na niestabilność polityczną są tam mniejsze. Znaczny odpływ kapitału może spowodować gwałtowną deprecjację waluty. Może to spowodować kryzys kursowy. Powoduje również gwałtowny wzrost obciążenia długiem denominowanym w walucie obcej.

Deficyt handlowy

Jednym z najczęściej wymienianych skutków deficytu handlowego jest deprecjacja waluty danego kraju. Deprecjacja dolara amerykańskiego jest głównym powodem, dla którego deficyt handlowy zwiększa deficyt handlowy kraju, podczas gdy rosnący dolar powoduje zmniejszenie nadwyżki. Efekty te są jednak powiązane i nie we wszystkich przypadkach są jeden do jednego. W niektórych przypadkach deficyt handlowy może być spowodowany dużym deficytem budżetowym lub zagranicznymi inwestycjami w amerykańskie firmy i aktywa.

Deficyt handlowy jest krytykowany przez niektórych ustawodawców, grupy pracownicze i producentów. Podczas gdy niektórzy ekonomiści twierdzą, że deficyt handlowy kraju wynika z aktywnego zaangażowania rządu w gospodarkę, inni wskazują na fakt, że eksport Chin ma niesprawiedliwą przewagę. Wielu ekonomistów uważa również, że Chiny naruszyły zasady handlu międzynarodowego, manipulując swoją walutą. Jednak deficyt handlowy jest tylko jedną z przyczyn deprecjacji, a wielu ekonomistów obawia się populistycznego backlashu w przypadku zwiększenia wymiany handlowej.

Zobacz również:  Zastosowanie ekonomii w życiu

Silny dolar jest oznaką zdrowej gospodarki. Słabszy dolar może spowodować wzrost kosztów importu. Ale chociaż silniejszy dolar może zwiększyć popyt zagraniczny na amerykański eksport, to w krótkim okresie czasu raczej nie zlikwiduje deficytu handlowego USA. Prawdopodobnie spowoduje to, że z czasem dolar ulegnie większej deprecjacji, ponieważ gospodarka dostosuje się do słabszej waluty.

Inną przyczyną dużego deficytu handlowego Stanów Zjednoczonych jest to, że tanio pożyczają one od zagranicy. Gdyby Stany Zjednoczone wprowadziły kontrolę kapitału, zagraniczni inwestorzy nie mogliby już pożyczać pieniędzy na własne potrzeby. Zapobiegłoby to nadmiernemu pożyczaniu i zmniejszyłoby nierównowagę budżetową kraju. Co więcej, kontrola kapitału mogłaby również zapobiec nadmiernym inwestycjom spekulacyjnym, które przyczyniają się do deficytu handlowego. Ważne jest, aby zrozumieć konsekwencje deficytu handlowego, zwłaszcza jeśli jesteś konsumentem.

Inflacja

Inflacja to zjawisko polegające na wzroście cen i spadku siły nabywczej, co sprawia, że waluta o danym poziomie jest mniej warta. Niszczy ona strukturę społeczeństwa. Jest spowodowana przez banki centralne drukujące więcej pieniędzy niż ludzie oszczędzają, co powoduje masową inflację aktywów i konsumentów. Ta spirala inflacyjna może być spowodowana przez bankierów centralnych skupujących aktywa papierowe w celu wsparcia gospodarki i uniknięcia ucieczki waluty. Efekty inflacji różnią się w zależności od kraju, więc ważne jest, aby pamiętać o lokalnych warunkach.

Ekonomiści keynesowscy twierdzą, że zmiany w podaży pieniądza nie mają wpływu na ceny w krótkim okresie, a widoczna inflacja jest spowodowana zwiększonym popytem w gospodarce. Taka inflacja jest również znana jako inflacja popytowa. Inflacja popytowa jest spowodowana wzrostem zagregowanego popytu, który jest wynikiem zarówno wydatków prywatnych, jak i rządowych. Cyklom inflacyjnym towarzyszy zazwyczaj nadmierny popyt, który stymuluje inwestycje i ekspansję.

Jeśli kraj cierpi z powodu deprecjacji, jego eksport i import zmniejszą się. Ten spadek doprowadzi do wzrostu wartości jego waluty. Oznacza to, że banknot o wartości 100 dolarów kupi mniej. Ostatecznie, im wyższa inflacja, tym niższa będzie wartość pieniądza. Cykle inflacyjne mogą być szkodliwe dla gospodarki. Jednak deprecjacja może również pomóc krajowi w utrzymaniu konkurencyjności.

Zobacz również:  Co to jest inflacja i jak ją zatrzymać?

Gdy siła nabywcza waluty danego kraju spada, ludzie kupują towary, aby ją zabezpieczyć. Wadą tego rozwiązania jest to, że ludzie gromadzą swoje pieniądze. Powoduje to niedobory, które mogą prowadzić do rewolucji. Prezes Banku Światowego, Robert Zoellick, stwierdził niedawno, że „ceny żywności rosną w alarmującym tempie”. Nie jest to jednak rzeczywistość, o której się nam mówi.

Wojny walutowe

Historycznie, wojny walutowe i deprecjacja pieniądza napędzały globalny upadek gospodarczy. W latach 20. i 30. XX wieku wiele krajów zaczęło angażować się w politykę „żebrania u sąsiada”, w ramach której dewaluowały swoje waluty, aby uczynić import z innych krajów droższym, a jednocześnie uczynić własny eksport droższym. Taka polityka „beggar-thy-neighbor” to gra o sumie zerowej, w której kraje mogą prowadzić politykę ochronną i osłabiać swoją walutę tak długo, aż drugi kraj zgodzi się zaprzestać ataków.

W 2010 roku brazylijski minister finansów ogłosił, że wybuchły wojny walutowe i deprecjacja pieniądza, i ostrzegł, że dzieje się tak, ponieważ kraje realizują nowe strategie. Obejmowały one program luzowania ilościowego amerykańskiej Rezerwy Federalnej, tłumienie juana przez Chiny oraz interwencje wielu azjatyckich banków centralnych w celu zapobieżenia aprecjacji waluty. Chociaż debata na temat wojen walutowych nadal się toczy, istnieją pewne wskaźniki, które mogą pomóc w określeniu, czy wojna walutowa jest w toku.

Stany Zjednoczone i Chiny utrzymują ogromny deficyt handlowy, przy czym USA importują z Chin towary o wartości ponad 375 mld dolarów, niż eksportują do USA. Prezydent Donald Trump próbował zaradzić tej nierównowadze, nakładając cła na chińskie towary wwożone do USA począwszy od 2020 roku. Ta protekcjonistyczna polityka ma na celu zwiększenie ceny chińskich towarów, czyniąc je mniej atrakcyjnymi dla amerykańskich nabywców.

W latach 30. XX wieku kraje zaczęły przyjmować politykę walutową podobną do dzisiejszej. Starając się rzucić wyzwanie brytyjskiej hegemonii, kraje takie jak Włochy i Niemcy podniosły stopy procentowe w celu przyciągnięcia złota, podczas gdy Argentyna używała papieru do wymiany złota, gdy było ono dostępne. Niektóre państwa podjęły działania mające na celu ochronę własnego przemysłu, ustanawiając mury celne, by utrudnić handel zagraniczny. Spowodowało to globalną depresję gospodarczą, a w konsekwencji deprecjację pieniądza.

Kategoria: Ekonomia